بهش گفتم کسایی که معشوقه حافظ و سعدی بودن واقعا خوشبخت بودناا
گفت همه ما به همون اندازه خوشبختیم و دوست داشته میشم
گفتم ولی تاحالا کسی منو اینجوری دوست نداشته (یاد تو افتادم که برام شعر میگفتی..)
گفت حتما خودت قبولش نکردی...
و گفتم آره شاید :)
پی نوشت : میدونم که قرار بود اینجا چیزی نذارم ولی نمیدونم دلم برات تنگ شده
برچسب:
نویسنده: آراد رجبی